ਆਜ ਫਿਰ ਮੁਝ ਕੋ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਆਈਸਾਥ ਅਪਣੇ ਗੁਲਾਬ ਕੀ ਖੁੱਸ਼ਬੂ ਲਾਈਰੱਕਸ ਕਰਨੇ ਲਗਾ ਦਿਲ ਕਾ ਪੰਛੀਫੱਲਕ ਪਰ ਆਸ ਕੀ ਫਿਰ ਬਦਲੀ ਛਾਈ
ਪੂਰੀ ਰਚਨਾ ਪੜ੍ਹੋ
ਲੱਖਾਂ ਪਾਪੜ ਵੇਲ ਦੇਖ ਲਏ ਖੇਲ ਹਜਾਰਾਂ ਖੇਲ ਦੇਖ ਲਏਕਾਮਯਾਬੀ ਪਰ ਇਸ ਵਿਚ ਮਿੱਤਰੋ ਅੱਜ ਤੱਕ ਤਾ ਮੈ ਪਾ ਨਾ ਸੱਕਿਆਘਰ ਵਾਲੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦਾ ਸੋਜਾ ਮੈ ਸਾਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਲਾਹ ਨਾ ਸੱਕਿਆ
ਮਾਈ ਰੇ ਮੰਗਣ ਮੈਂ ਗਈ ਹੋ ਗਈ ਵੈਰਾਗਣ।ਅਚੇਤ ਤਰੰਗ ਮਨ ਉੱਠੀ ਮੈਂ ਹੋਈ ਸੁਹਾਗਣ।ਕਰੇਂ ਵੈਰਾਗੀ ਨਾਦ ਵੱਜਾਂਵੇਂ ਅੰਤਰ ਮਨ ਮੇਰੇ,ਜਦ ਤੂੰ ਮਿਲਾਇਆ ਹੁਣ ਕੌਣ ਕਹੇ ਦੁਹਾਗਣ।
ਸ਼ਿਵ ਕੁਮਾਰ ਬਟਾਲਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦਾ ਉਹ ਉੱਚ ਦੁਮਾਲੜਾ ਸਿਖ਼ਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਉਹ ਕੁਝ ਕਰ ਵਿਖਾਇਆ ਜੋ ਵਿਰਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸੀਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਮਰ ਦੇ ਕੁਲ 37 ਸਾਲ ਹੰਢਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਵਿਚ ਦੀਆਂ ਉਹ ਖੂਬਸੂਰਤੀਆਂ ਸਿਰਜ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਸੈਂਕੜੇ ਵਰ੍ਹੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਏ ਕਿੱਸਾ ਕਵੀਆਂ ਜਾਂ ਸੂਫੀ ਸ਼ਾਇਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਵਿਚੋਂ ਲੱਭਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ।
ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਮੱਲਿਕਾ ਸ਼ਮਸ਼ਾਦ ਬੇਗ਼ਮ ਦੇ ਤੁਰ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਇਹ ਗੱਲ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ \'ਤੇ ਉੱਠੀ ਹੈ ਕਿ ਕਲਾਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੱਯਾਤੀ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਸਾਲ ਗੁੰਮਨਾਮੀ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਗੁਜ਼ਰਦੇ ਨੇ। ਸਾਡੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਤੇ ਕਲਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਵਿਸਾਰ ਛੱਡਦੇ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਲੋਕਾਈ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦੈ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਅਖੀਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਝੰਬ ਸੁੱਟਦੀ ਏ।
ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ
ਅਵਾਜ਼; /ਗੀਤ ਸੁਣੋ
ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹੋ
==========
ਵੈਬਸਾਇਟ ਸਾਂਭ ਸੰਭਾਲ : ਜਨਮੇਜਾ ਸਿੰਘ ਜੌਹਲ, ਫੋਨ 1-209-589-3367 (ਅਮਰੀਕਾ), 91-98159-45018 (ਭਾਰਤ)
